Tang Soo Do Betekent Letterlijk Hand Van T’ang (een Chinese Dynastie). 
Hiermee wordt bedoeld ongewapend vechten. Tang Soo Do is een samengestelde stijl bestaande uit  
60% Soo Bahk Do , 30% Noord Chinese Stijl (Ne Ga Ryu Stijl) en 10% Zuid Chinese Stijl (Wa Ka Ryu Stijl)

Tang Soo Do is een krijgskunst dus geen vechtsport. Een vechtsport is geënt op wedstrijden en een krijgskunst is geënt op zelfbehoud (zelfverdediging) en om een sterker en evenwichtiger mens van je te maken. Tang Soo Do is een eeuwen oude krijgskunst die zijn basis in China en Korea heeft welken constant in elkaars invloedssfeer hebben gelegen.

Het Moderne Tang Soo Do is ontwikkeld door Grootmeester Hwang Kee. Hwang Kee is ook de oprichter van de Moo Duk Kwan. Hwang Kee vluchtte in 1936 op 23 jarige leeftijd, (toen al een meester in Soo Bahk Do) uit het door Japan bezette Korea naar China. De Japanners hadden elke vorm van Koreaanse vechtkunst verboden. In de negen jaar dat hij in gedwongen in China moest doorbrengen, kwam hij in aanraking met verschillende Chinese vechtstijlen en systemen. Natuurlijk werd ook zijn eigen stijl hierdoor beïnvloed. Maar wat belangrijker is, hij realiseerde zich dat een vechtkunst, wat voor stijl of systeem dan ook, zo goed of slecht is als degene die het beoefent. Met de oprichting van de Moo Duk Kwan op 9 november 1945, werd de naam van het Soo Bahk Do van grootmeester Hwang Kee omgedoopt in Tang Soo Do. Vanaf die tijd is Tang Soo Do de gebruikelijke naam voor wat daarvoor Soo Bahk Do heette. Op 30 juni 1960 werd door de Koreaanse Regering het Tang Soo Do erkend als “de traditionele Koreaanse gevechtskunst”.